Ezinge, 19 augustus 2010.

Vandaag hebben we Limburgse Jager Ekke Wolters naar zijn laatste rustplaats gebracht. Ekke overleed op 14 augustus als gevolg van een ongeval. Op die avond ging hij nog eventjes rijden op zijn motor. Voor zijn vrouw en kinderen liet hij een klein briefje achter: een getekende motor en de tekst “laturrr”.  Het is er niet meer van gekomen, vlak bij huis werd hij geramd door een auto die op de verkeerde weghelft de bocht door kwam scheuren. Ekke was op slag dood.

De uitvaartdienst was indrukwekkend. Dezelfde kerk in Ezinge, waar velen van ons ook bij zijn huwelijk aanwezig waren. De kerk was bijna te klein voor alle familie, vrienden en bekenden. Een weerzien met Hiske, dochter Anna en zoon Wolter. Ook vader en moeder Wolters herkenden we. Op het overlijdensbericht stond: “kom zoals je bent”, typisch in de geest van Ekke. Ieder mens telt mee, het geeft niet hoe je er uit ziet of wat je aan hebt.

Piet Pertijs 

 

Trouwer dan Piet bestaat geen hond.
Piet had wel wat weg van een bull-terrier.  Rauw, ongecompliceerd, recht voor zijn raap,
een ongeslepen diamant, boerenjongen uit het Brabantse land. Uit Hoeven bij Etten-Leur stamde hij en daar dreef hij na terugkeer uit Indië met zijn vrouw Mientje een keuterboerderij. Compleet met paard en koe. Moeilijke tijden waren dat maar Piet was een harde werker. Hij zorgde voor vrouw en vijf kinderen.
Tot het noodlot toesloeg en Mientje plotseling overleed.
Na een zware tijd van leed en ellende leerde Piet Sjanneke Braspenning kennen. Brabantser naam bestaat niet.  Sjaan was weduwe met zes kinderen. Hoe het zo is gelopen hoort tot de grote raadselen van het leven maar Piet en Sjaan gingen trouwen en hadden  in één keer 11 kinderen, zo tussen de acht en achttien jaar. Ze gingen wonen Achter de Molen in Etten-Leur.
Dat werd voor zijn vrienden uit de Indië-tijd een vertrouwd adres. Piet zorgde er wel voor dat zijn zoons en schoonzoons, maar uiteraard ook de dames ten huize Pertijs niets te kort kwamen. Stapels kratten stonden opgestapeld op de binnenplaats achterom.

Henk Vonhoff is zondag 25 juli 2010 na een kortstondige ziekte overleden op 79 jarige leeftijd.

 

Henk Vonhoff vervulde zijn dienstplicht bij de Limburgse Jagers. Van 1974 tot en met 1980 was hij burgemeester van Utrecht en van 1980 tot 1996 commissaris van de Koningin in Groningen. In 1994 tekende "De Limburgse Jager" een interview met de toenmalige Commissaris van de Koningin in Groningen op.  Dit interview kunt u lezen door hier te klikken. (PDF)

 

Het regiment gedenkt Henk Vonhoff als een trouwe donateur.

 

Wij wensen de familie en vrienden van Henk veel sterkte toe bij de verwerking van dit verlies.

Limburgse Jager Ger van Bun overleden

De Limburgse Jager Ger van Bun is hedenochtend 23 juli 2010 na een ziekbed overleden te Maastricht.

Ger van Bun was mortierist van 16 BLJ in de periode 1963-1964.  Hij heeft altijd een sterke band gevoeld met het Regiment, wat met name tot uiting kwam in de periode  dat hij met zijn Dienstdoende Stadschutterij van Maastricht, die hij mede heeft opgericht, in direct contact kwam met de respectievelijke Regimentscommandanten.  Hij, als traditionalist, heeft met zijn inventiviteit en “ritselarij” het Regiment op vele fronten grote diensten bewezen.

Hij bracht als lid van het bestuur van de Zuid-Limburgse Schutters Federatie de schutterijen bij het Regiment, hetgeen resulteerde oa in het aanbieden van  handdoeken met embleem aan het IFOR bataljon. Maar ook zijn zoektocht naar attributen over en van het Regiment heeft geresulteerd in oa een gekleurde kopie van het schilderij van de allereerste commandant in 1813 Kolonel Phaff (zie foto). Zijn grote betrokkenheid liet hij ook zien bij de organisatie van de reünies voor oud leden van 16 BLJ waar hij een groot genoegen aan beleefde om alle reünisten welkom te heten en hen een nieuw uitgebrachte bataljons speld te presenteren. Die had hij laten maken voor het laagste bedrag wat mogelijk was. Zijn laatste “wapenfeit” was, ondanks dat hij kort tevoren aan een hersentumor was geopereerd, te zoeken naar een gunstige prijs voor de plaquettes aan "zijn“ Maasbrug jl 10 mei. Hij wist wel een Belgische steenhouwer, die dat inderdaad voor een derde van de prijs deed. En was er een activiteit van het Regiment, hij was er en hielp mee waar mogelijk.  

We hebben een oprecht betrokken en markante Regimentsgenoot verloren. Hij blijft meeleven in onze herinnering met die markante zaken zoals zijn aangehaald. Ger we zijn je veel dank verschuldigd en Marjo moeten we bedanken voor de vele uren dat we Ger van jou mochten lenen voor zijn tweede hobby, het Regiment.

Marjo veel sterkte en jij blijft bij ons horen.

 

Nico Vroom, oud Regimentscommandant en goede vriend.  

NB.: mis as woensdag  28 juli as 11.00 Koepelkerk Maastricht