Generaals, kolonels, oud-Bataljons- en Regimentscommandanten, geachte genodigden, en mannen en vrouwen van 42 Pantserinfanteriebataljon Limburgse Jagers,
Ik ben blij en vereerd dat u in zo’n grote getale naar deze voor mij zo belangrijke dag bent gekomen, want voor u staat een trotse en gelukkige commandant. Ik moet daar wel bijzeggen dat ik hier niet had kunnen en willen staan, als ik niet de onvoorwaardelijke steun van mijn vrouw Ine en mijn kinderen Sofie en Wiel had gevoeld. Daarom ook, wil ik allereerst mijn waardering uitspreken voor de vrouw van de Luitenant-kolonel Klein-Schaarsberg, Henriette, en hun zoons René en Niels, die de afgelopen 3 lange jaren dezelfde onvoorwaardelijke steun hebben gegeven aan hun man en vader. Henriette, petje af, want het lijkt zo vanzelfsprekend, maar wij weten allemaal dat dit niet zo is.